Ze bijten niet
juni 18, 2026
Een wijk groeit wanneer mensen elkaar weer weten te vinden
juli 1, 2026
Ze bijten niet
juni 18, 2026
Een wijk groeit wanneer mensen elkaar weer weten te vinden
juli 1, 2026

Van Colombia naar kibbeling

Soms betekent een nieuw begin dat je alles achter je laat. Voor de 44-jarige Jair Penalosa gold dat letterlijk. Samen met zijn vrouw en twee zoons verruilde hij Colombia voor Nederland. Een land met een andere taal, een andere cultuur en een heel nieuw leven om op te bouwen. Bij Wijkbedrijf Veendam zet hij de eerste stappen naar die nieuwe toekomst.

In Colombia was Jair ondernemer. Hij runde twee restaurants en een transportbedrijf. Door de omstandigheden in zijn thuisland moest hij opnieuw beginnen. Dat was niet altijd gemakkelijk, maar hij kijkt liever vooruit dan achterom. Sinds twee maanden komt hij bij Wijkbedrijf Veendam, waar hij zich vanaf de eerste dag welkom voelde.

 

"Er werd veel gelachen en grapjes gemaakt. Dat voelde goed." Dat warme welkom hielp hem om zijn plek te vinden. Inmiddels leert hij iedere dag iets nieuws. Hij oefent de Nederlandse taal, werkt samen met mensen uit allerlei verschillende landen en ontdekt hoe waardevol het is om van elkaar te leren.

"Je leert veel van elkaar." Juist die verschillende culturen maken het werk bijzonder, vindt Jair. Iedereen heeft zijn eigen verhaal, maar op de werkvloer werken ze samen aan hetzelfde doel: vooruitgaan. Ook buiten het Wijkbedrijf zit Jair niet stil. Iedere dag volgt hij twee uur een opleiding tot fietsenmaker. Een vak waarin hij zich graag verder wil ontwikkelen. Tegelijkertijd blijft koken een grote passie. In Colombia werkte hij jarenlang in de horeca en ook nu staat hij graag in de keuken. Af en toe verrast hij zelfs zijn collega's met gerechten uit zijn thuisland.

Langzaam voelt Nederland steeds vertrouwder. Zijn zoons hebben hun draai gevonden, hij leert de taal steeds beter spreken en ziet hier een toekomst voor zijn gezin. Hij waardeert de vriendelijkheid van de mensen en de kansen die hij krijgt om opnieuw iets op te bouwen. Dat Nederland steeds meer als thuis voelt, merkt Jair soms juist aan de kleine dingen. Zo proefde hij een tijdje geleden voor het eerst kibbeling bij een viskraam in Veendam. Inmiddels is het een vaste gewoonte geworden. "Bijna elke week halen we kibbeling," vertelt hij lachend. "Mijn kinderen vinden het ook heel lekker."

Misschien is dat wel hoe een nieuw thuis ontstaat. Niet van de ene op de andere dag, maar beetje bij beetje. Door nieuwe mensen te ontmoeten, de taal te leren, kansen te grijpen en af en toe samen te genieten van iets heel Nederlands: een portie kibbeling.